Trasa zielona na Luboń wiedzie z Rabki Zdrój. To 2 i półgodzinne przejście zaczyna się na parkingu skąd odjeżdżają busy. Między ogrodzeniami okalającymi dwie posesje, znajduje się mała kamienna ścieżka. Skręca to w prawo, to w lewo i wiedzie aż do torów kolejowych. Szlak zielony prowadzi dalej wzdłuż torów, aż do mostku, którym musimy przejść na drugą stronę rzeki. Później robi się naprawdę zjawiskowo. Szlak prowadzi wzdłuż rzeki, wąską ścieżką wydeptaną wśród zarośli. O tej porze roku, efekt jest o tyle dziwny, że nie ma zbyt wiele zieleni. Z ziemi wystają gołe badyle, które i tak sprawiają wrażenia, jakbyśmy byli odcięci od całego świata. Później musimy przejść kilkadziesiąt metrów asfaltem, aby w końcu wejść na właściwą ścieżkę. 
 
Zaczynamy piąć się ku górze. Najpierw wśród domów, później między polami, a na końcu przez las. Trasa jest dość urozmaicona i nie specjalnie stroma. Kilka miejsc obfituje w naprawdę ładne widoki. Może dlatego jest wyjątkowo dużo ludzi z małymi dziećmi, a na wszystkich polanach, które tylko znajdują się przy trasie, wylegują się ludzie. Chyba nie tylko my tęskniliśmy za słońcem!

Na szczycie schronisko, a przed nim ognisko. Ludzie śmieją się, piją, jedzą, robią zdjęcia. Dzieci biegają. Wszędzie unosi się zapach smażonej kiełbasy. Co jakiś czas ktoś z obsługi schroniska wychyla się przez drzwi z okrzykiem „żurek” lub „naleśniki”. Jest naprawdę tłoczno, no ale jesteśmy w miejscu gdzie łączą się trzy trasy.

Robienie tras, gdzie w górę i w dół idzie się tym samym szlakiem nigdy nie było naszą mocną stroną. Do Rabki można zejść również niebieskim szlakiem. Według tablicy zejście zajmuje tylko 2h. Jako, że pierwszy raz jesteśmy na Luboniu postanawiamy sprawdzić tą trasę. Zejście okazuje się...dość strome. Kiedy czujesz, jak buty uciskają na zsuwające się na ich przody palce, przez głowę od razu przebiega myśl, jak dobrze, że schodzimy, a nie wspinamy się tym szlakiem :) Długie i strome zejście, mogło być długim i stromym wejściem. Może nie koniecznie dobry pomysł, na spokojną, weekendową wycieczkę :)
 
Trasa niebieska również w pewnym momencie wiedzie wzdłuż torów kolejowych i przez rzekę. Jest to idealne miejsce, żeby nieco ochłodzić się i odpocząć po dotychczasowej wędrówce. Następnie zaraz przy trasie wyłania się wieża widokowa (na Polczakówce). Idealne zakończenie górskiego dnia :)